Landpósturinn

Sumar fréttir fara meira í taugarnar á mér en aðrar og núna er ég hrikalega pirruð yfir fréttaflutningi Ríkissjónvarpsins í kvöld, um fangana á Litla-Hrauni sem hafa fengið atvinnuleysisbætur meðan þeir dvöldu innan veggja fangelsisins. Stutt er síðan öryrkjar voru teknir til sams konar umfjöllunar og ekki hef ég gleymt námsmönnunum sem tóku námslán og fengu líka bætur. Ég varð svo pirruð að ég sendi beiðni um umfjöllun á fréttastofu Rúv, sem að mínu mati hefði vel mátt fylgja þessari sem ég hlustaði á í kvöld, og nú bara bíð ég og vona að ég sjái fréttamenn svara þessari beiðni minni. En ég er ekki pirruð út í einhverja sárafáa fanga á Hrauninu, námsmenn eða öryrkja, sem hafa verið málaðir sem fjárglæframenn í fréttaflutningi Rúv undanfarið. Málið snýst um hin raunverulegu sníkjudýr sem lifa góðu, en siðlausu lífi, á bótabelju Atvinnuleysistryggingarsjóðs, og glæpamennina sem greiða þeim leiðina.

Það fór alveg sérstaklega fyrir brjóstið á mér síðasta sumar þegar Fréttablaðið greindi frá því að ekkert þak væri á laun þeirra hátekjumanna sem fá greiddar hlutfallslegar atvinnuleysisbætur úr Atvinnuleysistryggingarsjóði.

Tökum sem dæmi einstakling sem áður var í 100% starfi, með milljón á mánuði, en lenti í niðurskurði á vinnustað þannig að eftir á sat hann í 50% starfi, með 500 þúsund á mánuði. Þessi einstaklingur gat fengið tekjutengdar bætur fyrstu 3 mánuðina, en eftir það átti hann rétt á því að fá greiddar hlutfallslegar bætur upp á helming af grunnatvinnuleysisbótum. Þannig gat hann fengið tugi þúsunda greiðslu úr bótasjóði til viðbótar við þessa hálfu milljón sem hann fékk fyrir fjögurra stunda vinnudag. Þessar reglur, sem settar voru á í nóvember 2008, til að koma til móts við hátekjufólk sem sá fram á niðurskurð, hafa ekki enn verið yfirfarnar og felldar úr gildi. Dæmi eru um það í dag að fólk sem er í 90% starfi og fær 900 þúsund í laun, fái 10% hlutfallslegar bætur úr atvinnuleysistryggingasjóði!

Auðvitað fer svona lagað fyrir brjóstið á flestu fólki – sér í lagi þeim sem eru bundnir á klafa hundlélegra verkalýðssamninga um svívirðilega lága launataxta og þurfa að skrimta á, segjum t.d. tvöhundruðþúsundkallinum á mánuði, sem er alls ekki mikið púður fyrir heimilisrekstrarmaskínu venjulegra barnafjölskyldna. Þessar reglur Atvinnuleysistryggingasjóðs eru að mínu mati vita óréttlætanlegar með öllu og ég fagna því að Gissur Pétursson, forstjóri Vinnumálastofnunar, er fullkomlega sammála mér.

Það sem mér finnst siðlausast í þessu er að hátekjufólkið er virkilega að nýta sér þennan „bótarétt“, sem vinir þeirra í valdastöðum hafa fært þeim á gullfati! Ég spyr bara: hvað í veröldinni þarf fólk, sem er með 900 þúsundkall í brúttótekjur, á því að halda að þiggja aukalegan 15 þúsundkall frá atvinnuleysissjóði? Þess konar afstaða er alveg sérlega broguð. Hefur þetta fólk ekki bara gott af því að herða upp hugann og setja sig í spor meirihluta þjóðarinnar, sem getur t.d. vel lifað af þrjúhundruðþúsundkallinum? Nei, þessir oflaunuðu bómullarhnoðrar fengju eflaust hrikalegt menningarsjokk og áfallastreituröskun til margra mánaða í kjölfarið ef þeim yrði ýtt út í þess konar félagslega tilraun.

Ég vildi að þessir valdhákar regluverksins myndu beita töfrasprota sínum, af sömu skilvirkni og einurð, í þágu bættra og sanngjarnra kjara þeirra verst settu í þjóðfélaginu, til dæmis með því að hækka lágmarksvinnutaxta fullorðins fólks, fyrir fullan vinnudag, í lágmark 270 þúsund á mánuði, auk þess sem löngu er kominn tími til að fella "bótarétt" hátekjufólks úr gildi og setja sanngjarnt þak á hann. En þess er auðvitað langt að bíða og sjálfsagt get ég kennt spilltri og siðblindri efnahagsvitund íslenskra ráðamanna um – því það eru þeir sem komast upp með að haga sér eins og glæpamenn án þess að þurfa að stíga fæti inn fyrir Litla-Hraunið.